Obecny stan finansów naszego państwa jest największym zagrożeniem dla przyszłego rozwoju gospodarki. Nie możemy biernie patrzeć jak narasta dług publiczny. W Polsce, podobnie jak w innych krajach, potrzebne są inicjatywy informujące obywateli o zagrożeniach związanych z narastaniem długu publicznego i zachęcające ich do przeciwdziałania.

Dlatego Koalicja na rzecz zmniejszenia długu publicznego w Polsce 28 września 2010 r. uruchomiła

LICZNIK DŁUGU PUBLICZNEGO

Ustawiony na pawilonie „Cepelii” przy skrzyżowaniu Al. Jerozolimskich i ul. Marszałkowskiej w centrum Warszawy wielki ekran świetlny pokazuje, że mamy do spłacenia ponad 812 mld zł długu publicznego (stan na dzień 30 grudnia 2011 r.). Stan na dzień uruchomienia licznika tj. 28.09.2010 r. wynosił 724 mld zł długu publicznego.

Licznik podaje szacunkową wysokość państwowego długu publicznego na podstawie danych Ministerstwa Finansów, publikowanych z kwartalnym opóźnieniem, przeliczonych na każdy kolejny dzień roku. Podobne liczniki długu publicznego działają m.in. w Nowym Jorku i Berlinie.

Licznik pokazuje także, ile złotych przypada średnio każdego dnia na jednego mieszkańca Polski. Obecnie (grudzień 2011 r.) jest to kwota powyżej 21,8 tys. zł. W dniu uruchomienia licznika, 28 września 2010 r., było to średnio ponad 19 tys. zł długu na każdego mieszkańca Polski.

Mamy ten dług, bo od lat wydajemy więcej niż zarabiamy.

Dług publiczny trzeba obsługiwać, czyli spłacać odsetki od pożyczonych pieniędzy. Robi to Skarb Państwa płacąc za obligacje, których termin wykupu mija i sprzedając nowe, do wykupienia w przy- szłości. Swoją część długu muszą również obsługiwać samorządy. W 2010 roku roku wydatki na ob- sługę długu publicznego pochłonęły ponad 38 mld złotych, czyli więcej niż wyniosą planowane wpływy budżetu państwa i samorządów z podatku dochodowego od przedsiębiorstw CIT - 34 mld złotych. Koszt obsługi długu publicznego w 2010 roku wystarczyłby na wybudowanie ponad 900 km autostrad, czyli więcej niż powstało w Polsce przez ostatnie 20 lat.

Dług publiczny kładzie się cieniem na dziś i jutro polskiej gospodarki, bo spłacać go będą dzieci, a może nawet wnuki żyjących obecnie Polaków, tak jak my spłacamy długi zaciągnięte 40 lat temu, za czasów Edwarda Gierka.